Salata Üzerine

Önce manava uğradı, marul, taze soğan, limon, domates ve salatalık aldı. Manava gülümsedi, manav tepkisiz kaldı. Yirmi beşi yokuş yukarı olmak üzere yüz yirmi sekiz adımda apartman kapısına vardı. Otuz yedi merdiven, anahtarla iki tam bir yarım tur, eve girdi. Elindeki torbaları ayakkabılarını çıkarıp mutfağa bıraktı. Tuvalete girdi, çişini yaptı, sifonu çekip ellerini iyice sabunladı. Elinin sabunlanışında sekiz vuruşlu ritim saydı. Ellerini kurulayıp Art Blakey plağını seçti, tozları tişörtüyle silip, pikabı çalıştırdı. Önce derin, hisli elle tutulur bir sessizlik, sonra biri zillere dokundu. Sekiz, on altı, yirmi dört ve tüm nefesliler davula uydu, giriş tekrarlarını dinleyip sebzeleri yıkamaya koyuldu. Kalçasını hafifçe sağa sola sallıyor omuzları ritmik, bir iniyor bir kalkıyordu. Marulları yıkayıp suları aksın diye tabağa dizdi. Salatalıkları, taze soğanları yıkadı soydu, domatesi ikiye kesip canı istediğince evire çevire doğradı. Blakey solosuna geçerken bıçak elindeydi, havadaki davullarda ve tahtadaki sebzelerde tempo tuttu, soğanları küçük kesti. Suyu akmış marulları eze büze bıçaktan geçirdi. Koca bir cam kap, yeşilli kırmızılı renklendi. Taze sebzeler içini ferahlattı son nefesleri mutfağı aydınlattı, yağ sirke az limon, iyice karıştırdı. Çok güzel görünüyor, yağlı limonlu sirkeli pırıl pırıl parlıyordu. Yiyemedi, salondaki sehpaya bırakıp yanına uzandı. İkinci parçanın solosu başlamadan uyuyakaldı. Salata o uyurken, kaloriferin kuruttuğu salonda büzüştü, soluklaştı, karardı. Salata öldü adam da uyanmadı.