Kafayı Toplamak Üzerine

Ne olursa olsun, yine eve dönüyorsun. Bir yerde kahveni yapıp, müziğini açıp,.. ne bileyim her ne yapıyorsan işte. Kafandaki her neyse artık. Ritme bırakıyorsun kendini parça parça.Kafan dağınıkmış, varsın olsun. Evde kafanı toplamayı düşünmüyorsun. Beynin, gün boyu her yerinden bir şeyler fışkıran şekilli kutu. Aklının, her estiği yere boşalmasını istemiyorsun elbet, toparlıyorsun, bir şekil veriyorsun. Ve işte tam ritm bitmiş, alkışlar başlamış.. Koyverip gidiyorsun;

Bugün kaç kişiyle konuştuğunu her konuştuğuna sayısını yani kaçıncı sırada olduğunu söyleyerek oynadığın bir oyunda aynı oyunu oynayan bir başkası ile karşılaştığında hemen kısıtlanmış hissetmenin sebebini bildiğinden olsa gerek tam da senin olan ve senin de ait olduğun bu güvenli yerin ne kadar küçük olduğu gerçeği aklında aynı şimşeği çakıyor ardı ardına

-Aslında kafayı toplamaya gerek yok.

Güneşli Mesai

Güzel Havalar
Kurtarıyor insanı da,
Bir yandan sinsi
    Hatırlatıyor sahilde olmadığımı
    Ve dolaşmadığımı dağlarda

Bin pınarın suyu aksa da
Bir çeşmeye muhtaç, kutularda
Bir fikir gibi güneş
    Parlıyor, akıyor, ısıtıyor
    Kaybolmuyor unutuşlarda

Nihayet insandık hem
Ekmek parası ve sıkışık otobüsler
Kadın davası, namus davası
Düpedüz iki baklava kavgası
    Ve iki ağaç için onca zulme uğramış
    Ve sığınmışken sıkışık odalara, omuz omuza
Bir fikir gibi güneş
    -nalet şey hatırlatıyor
Yıkılmasından korkmadan yaslanacak bir ağacın
İzinsiz gidemeyecek kadar uzakta olduğunu

Hayıflanıyorum,
Özgürlük kokan,
Kardeşçe büyümüş ormanlardan
Nasıl da uzak kaldık böyle
    Hayıflanıyorum da sonra avunuyorum
Maaşlarla, hiç oynamadığım oyuncaklarla
Sonra fazla mesailer ve yüzü gülen müşteriler
Şikayeti kısaydı bugün çaycı ablanın
Hem huysuz ressam da
Kötü davranmadı neredeyse
Yeni bulaşık makinem de tıkır tıkır çalışacak
    -inanıyorum
İnanıyorum ve KÖR OLUYORUM
Aklım dağlarda