Aralık 29, 2011
Ortaköy kahvesinde
Oturuyorum. Yanımda bir çift var daha tam çift değiller sanırım ama çok yakınlar. Kadın kendinden bahsediyor. Etrafındaki birkaç insandan söz açıyor. Ama genelde kendisiyle ilgili yorumlarından yahut beraber yaptıkları seylerden bahsediyor. Bunu kendinden bahsetmiyormuş gibi bir havada yapıyor. Muhtemelen en çok ilgilendiği şey nasıl göründüğü olduğundan , konuyu dönüp dolaştırıp oraya getiriyor. Adam da bunun farkında ancak bu farkındalığını sağlıklı bir sohbet için kullanmak yerine kendine iyi bir pozisyon elde etmeye çabalıyor. Bunu yaparken son derece dikkatli. Masada uzun sessizlikler var. Cümleler doğaçlama olamayacak kadar guzel kurulmuşlar. Bir kadını etkilemek adına yapılması gerektiğini düşündüğü ne varsa ona göre bcimlendiriyor cümlelerini. Kadın tuvalete gitti geldi. Masaya geri oturduğunda adam biraz durdu ve net bir cümle söyledi: profil fotografına baktım ama hiç beğenmedim çok makyaj yapmışsın flaş da parlamış yüzünde. Bu cümle karşısında yüzü biraz düşüyor kadının. Makyajını yeni tazelediği çok belli oluyor. Bu da masada konuşulanlar ile manidar bir paralellikte. Adam yalin bir sekilde kadini o kadar da begenmedigini belirtiyor bir fotograflik da olsa. Ve kadinin üzerinde bırakmak istediği etkiyi böylece hafifçe bırakıyor. Ancak kadın bu tarz durumlar için talimli. Durum rahatsızlaşmadan "evet o filmdeki Nicole Kidman gibiyim ruh gibi bembeyaz çıkmışım."
Bu noktadan sonra ilgimi kaybediyorum.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder