Haziran 29, 2011

Yazılagelmiş bir yarım öykünün yazılmaya devam etmesini teşvik amacıyla parça parça yayınlanması silsilesi-5

Kalemi kağıda yaklaştırdı. Beyazlığı rahatsız etti, birşeyler yazmadan evvel sıkıca bastırdı kalemini. Mürekkep yarıçapı artarak azalan bir daire lekeledi kağıda.Biraz daha rahat hisseti, yazmaya başladı.
"Hep yalnızlıktan. Mastürbasyon yalnızlığın tecellisidir. Yalnız kaldıkça mastürbasyon yapıyoruz da yapıyoruz. Nefesimiz kesilene, kollarımızda derman kalmayana kadar kendimizi tatmin ediyoruz. İşe giriyoruz örneğin, güzel evlerde yaşıyor, güzel kadınlarla yatıyor, yakışıklı erkeklerle öpüşüyoruz. Güzel konuşuyor, bol bol para kazanıyoruz. İyi arabalarda seyahat ediyor, iyi otellerde konaklıyoruz. Başkası yeltenmeyince biz de ne yapalım, kendimizi kendimiz tatmin ediyoruz. Mastürbasyon yapıyoruz. Hep yalnızlıktan.
Keşke bu kadar şey öğrenmesek. Bilmesek bu kadar, merak etmesek. Yalnız olmasak bu kadar, rehavete kapılsak bir başkasının sıcaklığında. Başka yalnızlıklardan böylesine etkilenmesek keşke. Kitap yazacak kadar yalnız kalanları, "edebiyat, medebiyat" diye göklere çıkarmasak, müzik denen yalnızlığı bir birlikteliğe atamasak. Romantik şarkılar tek başlarına yazılmışlardır. Bir sevgili kucağında yazılmış şarkıları sevmezsiniz siz. Çünkü doğal olarak bir özlemi anlattıkça güzeldir şiir. Öyle der bir başka büyük yalnız. Kum kitabını da o yazmıştır, sonra 80lerinde öldüğünde yalnızlığından öyle korkar ki yok dağa çıksaydım yok pabuç giymeseydim diye atar tutar. Yaşlı yalnız en fenasıdır. Çünkü doğal geliştiğini zanneder yalnızlığının. Yahut kendi tercihi sanar. Ben de küfür ederim yüzüne. Kaypaklık sanatın zeminidir. Yalnızlığını inkar eden, marjinal olur, sanatçı olur, karizmatik olur. Pis yalnızlar. Mastürbasyonlarının kokusu yüz metre öteden duyulur.
Doğal olarak insan yalnız yaşamak istemez. Kimse. Bu kimsenin hayali yahut tercihi değildir. Öyle diyen yalan söyler. Kaypaktır. İçindekine yalan söyler.Farkında da değildir ama bir küçük yalancıyla yaşadığını bilir ta içinde. İşte o yalancı fazla bu konularla ilgilenmesin diye, oyalamaya çalışırız onu. İnsan yalnız olmak istemez hiçbir zaman. Ama bazen uğraşmaktan bıkar yalnızlığını kırmak için. Çünkü her kırılmayış bir hayali kırar insanın içinde. Kişisel bir eksikliği olduğunu itiraf eder insan ve bunun ona verilmediğini, yaptığı yanlışlıklarla buna ulaştığını bilir. Yani yalnız adam yalnızlığını farkettiğinde, bunu hakkettiğini de bilir. Ama itiraf etmek istemez. Der ki " Yok ya yalnızım ben. Öyle uğraşamam insanlarla. Sevmiyorum da zaten onları. Ben yalnızlığımla mutluyum" Kimse mutlu değildir yalnızlığıyla. Herkes ya bir prens yahut bir prenses ister gelip onu bu yakınmalarından kurtaracak. Ama dedim ya itiraf etmez bu kaypaklar. Onun yerine öykü şiir yazar,şarkı markı bestelerler. Şanstan değildir yalnız olmamak. Yalnız olanlarsa şanssızlıktan değil boktanlıklarından, kaypaklıklarından, çirkinliklerinden yalnızlardır. Kiminin içi,kiminin dışı çirkindir. Farketmez. Onlar yalnız kalmaya mahkumdur. İçlerine girenlerin yahut içlerine girdiklerinin sayısının bir anlamı yoktur. Dolmayacak bir boşluğa çakıl taşları atarlar. Dipten su sesi gelene kadar da mastürbasyon yaparlar.
Güzel olmak gerekir yalnız olmamak için. Güzel olursanız insanlar size yalnızlıklarını sunarlar. Böylece sizin yalnızlığınız kırılır. Onunki baki kalır. Genelde birliktelikler tek taraflıdır. Biri tek taraflı birliktedir,öteki de tek taraflı yalnızdır. Çünkü çoğu zaman biri ancak yeteri kadar güzeldir. Diğeri ancak "iyi, saygılı, tatlı, zengin, duyarlı, başarılı"dır. Bunların toplamı da bir bok etmez aslında. Yalnızlıkları ancak dalga geçer bunlarla. O yüzden herkes güzel olmak zorundadır. Yeteri kadar güzel değilseniz ancak şekilli mastürbasyonlar yaparsınız. Sonuçlarını bazen peçeteye silersiniz, bazen bankaya yatırır, bazen de gösterirsiniz yalnız kalamayacak olanlara. Güzellik artık hayranlıktan ziyade kıskançlık oluşturur. Bazen güzel bir şeyi bozmak istersiniz. Bunu zaten yapmış olduğunuzu, kendinize en azından çirkin olmayan bir şey sunulduğunu ve yıllar içinde güzelleştiremediğinizden yalnız kaldığınızı farkettiğinizde sinirle reddedemez sonra da vazgeçersiniz yazmaktan."

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder